Venice & Biennale

Capturing Art in the Floating City

 

Τα κανάλια της Βενετίας είναι από τα πιο ρομαντικά μέρη στον κόσμο, αλλά πριν δημιουργηθούν οι υδάτινες οδοί, που γνωρίζουμε και αγαπάμε σήμερα, υπήρχε εδώ μόνο μια βαλτώδης και λασπωμένη λιμνοθάλασσα.

Venice: Biennale Arte 2022 "The Milk of Dreams"

Σεργιάνη απο το dock στην καρδιά της πόλης.. αναζητώντας την ιστορία της...

ματιές και εντυπώσεις, σαν ο χρόνος να σταμάτησε στα χρόνια της Αναγέννησης....

Στο «Casino Royale» ο James Bond ξεκινά την καταδίωξη απο αυτό εδώ το κανάλι...
θυμάστε τη σκηνή του έργου απο την πυλη αριστερά μπροστα απο την μπλε βαρκα;;;

πόλη μονο για ρομαντικούς....

Στο βάθος φαίνεται η γεφυρα Rialto
που συνδέει το παλάτι των Δόγηδων με τη Φυλακή της Δημοκρατίας.
Ονομάζεται και γέφυρα των Στεναγμών, από τους θρήνους των πολιτικών
που καταδικάζονταν και περνούσαν από αυτή τη γέφυρα προς τα κελιά της φυλακής (17. αι.)

και ποιός θα μπορούσε να φανταστεί ότι εδώ και μεχρι τον 18. αι. γινόντουσαν δημόσιες εκτελέσεις..

Τμήμα απο το παλάτι του Δόγη ως προέκταση της Βασιλικής (1094).

Ο πιο φημισμένος καθεδρικός ναός... στην πλατεία του Αγ Μάρκου στη Βενετία.

Piazza di San Marco.... με τις στοές και τα κτήρια γεμάτα ιστορία σπουδαίας αρχιτεκτονικής.

απλά κύττα..... και μην μιλάς!!!

Η φωτό αυτή (και οι επόμενες) ειναι τραβηγμενη απο το πλοιο της γραμμής Πάτρα-Βενετία.
Σήμερα, τα πλοία δεν διέρχονται μέσα απο το μεγαλο κανάλι
και οι επιβατες δεν απολαμβανουν το ιστορικό κέντρο της Βενετίας...

Venice by night

Venice: Biennale Arte 2022, The Milk of Dreams
Στη Βενετία έχω πάει πάμπολλες φορές, κυρίως διερχόμενος για ταξίδι στην κεντρική ευρώπη, ενώ κάποιες άλλες φορές για τουρισμό. Ποτέ όμως δεν βρήκα χρόνο και διάθεση να επισκεφτώ ένα απο τα πολύ σπουδαία μουσεία της. Έτσι, αυτή τη φορά το αποφάσισα: μονο μουσεία, ήμουνα όμως και τυχερός γιατί έπεσα στην 59η La Biennale di Venezia, δηλαδή σε μια έκθεση τέχνης που θα διαρκέσει περίπου επτά μήνες (Απρίλιος-Νοέμβριος 2022).

δημιουργώντας ιριδισμούς μπροστα στην Chiesa di San Geremia

selfie για την όμορφη γιαπωνέζα

memories!!

Ο φετεινός τίτλος της έκθεσης είναι Milk of Dreams, που η Cecilia Alemani, έχοντας την επιμέλεια της έκθεσης αλλά και η ίδια σουρεαλίστρια καλλιτέχνης, περιγράφει έναν μαγικό κόσμο όπου η ζωή αυτοπροσδιορίζεται συνεχώς μέσα από το πρίσμα της φαντασίας. Στα λίγα pavillon που επισκέφτηκα, αυτό το διεπίστωσα έντονα: τα εκθέματα μου φάνηκαν σαν να είναι ένας κόσμος  όπου ο καθένας μπορεί να αλλάξει ή να μεταμορφωθεί, να γίνει κάτι ή κάποιος άλλος, σαν να ήμουνα συνοδοιπόρος σε ένα φανταστικό ταξίδι μέσα από τις μεταμορφώσεις των σωμάτων και τον ορισμό για το τί είναι ο άνθρωπος, τι συνιστά ζωή και τι διαφοροποιεί το φυτό και το ζώο, τον άνθρωπο και τον μη άνθρωπο. Ποιες είναι οι ευθύνες μας απέναντι στον πλανήτη, στους άλλους ανθρώπους και σε άλλες μορφές ζωής, και το πώς θα ήταν η ζωή χωρίς εμάς. Αυτά είναι μερικά απο τα ερωτήματα  που θέτουν οι καλλιτέχνες μέσα απο τα εκθέματά τους και σε βάζουν να διερωτηθείς στεκόμενος για ώρα πάνω απο τα εκθέματα. Μια μέρα δεν φτάνει για να ξεναγηθείς και εγώ έμεινα μόνο 3 ώρες! Η είσοδος κοστίζει 25 ευρώ και επιτρέπεται η φωτογράφηση.

 

Elephant (1987) γλυπτό της Katharina Fritsch

πίνακας του βρετανού καλλιτέχνη Jadé Fadojutimi

Τα φανταστικά σχέδια του καλλιτέχνη Inuk Shuvinai Ashoona
εισάγουν σουρεαλιστικά οράματα σε απεικονίσεις της σύγχρονης ζωής των Inuit

Η Paula Rego παρουσιάζει συγκινητικές σκηνές δυστυχίας και της αγριότητας
των ανθρώπινων σχέσεων σε μια κοινωνία που υπόκειται στη δικτατορία,
όπως συνέβαινε στην Πορτογαλία την εποχή του Salazar.

έργο της χιλιανής Cecilia Vicuna

Απο τα περίπτερα που είδα, το κεντρικό είναι πολύ σπουδαίο, επίσης του Βελγίου, της Βραζιλίας, της Βενετίας, της Ελβετίας, ενώ της Ελλάδος δεν μπόρεσα να το επισκεφτώ καθότι έπρεπε να φορέσω γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και οι συνθήκες της πανδημίας δεν μου το επέτρεπαν. Το ελληνικό θέμα σχετιζόταν με την κοινότητα των Ρομά στη Νέα Ζωή Ασπροπύργου σε διάλογο με την πορεία του Οιδίποδα, στα ίδια γεωγραφικά χνάρια, μετά την εξορία του από την Θήβα βάσει της ομώνυμης τραγωδίας του Σοφοκλή.

 

έργο της Paolo Fantin στο περίπτερο της Βενετίας: Lympha, Daphné et Apollon:
everything changes, nothing dies, everything flows and every image is born of movement

αντανακλάσεις

κάποιοι θαυμάζουν και απορούν...

..κάποιοι κοιμούνται και ξεκουράζονται

Στο περίπτερο της Ουγγαρίας, η Zsófia Keresztes παρουσιάζει μια πολυγλυπτική εγκατάσταση
με τίτλο αναζήτηση της ταυτότητας στο δίλημμα του Σοπενχάουερ, αλλά προχωρώντας πέρα από αυτό,
παίρνει ως συνειρμική αφετηρία ένα επεισόδιο από το μυθιστόρημα του Antal Szerb, Journey by Moonlight.

έργο της Gabrielle L'Hirondelle Hill με τίτλο Counterblaste. Ζει στις μη εκχωρημένες περιοχές
των λαών Musqueam, Squamish και Tsleil- Waututh του Δυτικού Καναδά

έργο του Jonathas de Andrade στο βραζιλιάνικο περίπτερο «Play of the Body»