menu

Sunday, May 31, 2026

South Atlantic Odyssey V: Διασχίζοντας τον Ισημερινό, Ascension, Praia

το ηλιοβασίλεμα, η αντίθεση ανάμεσα στα σύννεφα και το φως,
το νησί και η πτήση του πουλιού... όλα συνθέτουν μια υπέροχη εικόνα
στο πιο απομονωμένο μέρος του κόσμου, Boatswain bird island

Ερχόμενος από το νησί της Αγίας Ελένης
40-41. μέρα. (25-26 Απρ.) Διασχίζοντας την ισημερινή ζώνη
42. μέρα. (27 Απρ.) Ascension, Boatswain bird island
43. μέρα (28 Απρ.) πριν από τον Ισημερινό
44-45. μέρα. (29-30 Απρ.) στα νερά του ισημερινού
46-48. μέρα. (1-3 Μαΐου) bad news
49. μέρα. (4 Μαΐου) Ένας απρόσμενος Επισκέπτης

myVideo(crossing ceremony)
myVideo(a dip in the ocean)
myVideo(birds in Boatswain island)

40-41. μέρα (25 Απρ.) Διασχίζοντας την ισημερινή ζώνη
40. μέρα (25 Απρ.) εν πλω
8.00, καλημέρααααα, πλέουμε σε θάλασσες ζεστές. Αρχίζουμε να αισθανόμαστε αισθητά τη ζέστη (23β ο αέρας, 27β η θάλασσα) καθώς βγαίνουμε με κοντομάνικο στο κατάστρωμα. Η αντηλιά έντονη, θέλει γυαλιά ηλίου. Οι χώροι του πλοίου έχουν κλιματισμό και έξω ζέστη.. η μύτη με καταρροή.

πρωινές πτήσεις


πρωινές συναντήσεις

15.30, οι birders σήμερα είναι απογοητευμένοι...δεν έχουν φωτογραφίσει ούτε ένα πουλάκι. Ο καπετάνιος τους παρηγορεί ....περιμένετε, θάρθουν καλύτερες στιγμές.... κάτι θα ξέρει ο μπαγάσας!! Οι μεγαλομάτηδες διέκριναν ιστιοφόρο σε 1 η ώρα, αλλά με γυμνό μάτι δεν διακρίνω τίποτε. Πρέπει να είναι 5-8 μίλια μακρυά. Ακόμη και με τον τηλεφακό, μόλις το διακρίνω.


16.00, The "Amazing flying fish". Μια πρωτότυπη ομιλία για ιπτάμενα ψάρια, όπου υπάρχουν πάνω από 160 είδη, αλλά μόνο 65 έχουν ταυτοποιηθεί με πολύχρωμα φτερά. Ένα σχετικό και εξαιρετικό Video τράβηξε ο ισπανός Rafa.


(φωτογραφίες από διάλεξη)


20.30, στο αποψινό Wildlife report είχαμε μία σπουδαία ανακοίνωση από τον τούρκο ορνιθολόγο Emil για ένα πουλί που πρωτοπαρατηρήθηκε στην περιοχή της Αγίας Ελένης. Ακολουθεί απόσπασμα της ομιλίας του ... καταγράψαμε ένα νέο είδος πουλιού με κόκκινη ουρά (Phaethon rubricauda) που προσπαθεί να ενσωματωθεί ανάμεσα στα άλλα του είδους του με κόκκινο ράμφος (Phaethon aethereus). Θεωρείται η πρώτη καταγραφή για την Αγία Ελένη και η πέμπτη καταγραφή για τον Ατλαντικό Ωκεανό και η βορειότερη μέχρι στιγμής. Αν εξαιρέσουμε τις δύο καταγραφές κοντά στις ακτές του Ατλαντικού της Νότιας Αφρικής, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μόνο η τρίτη καταγραφή.


Οι ορνιθολόγοι πιστεύουν ότι το φετινό ταξίδι είναι επιστημονικής άποψης πολύ επιτυχές με την ORNIS Birding Expeditions στο MV Hondius της Oceanwide Expeditions και μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως η καλύτερη Odyssey μέχρι στιγμής.


 
21.00, παρακολουθήσαμε ένα ενδιαφέρον βίντεο για τη νυκτερινή γη από δορυφόρο. Εντύπωση κάνει το light pollution που είναι καταστροφή για τα πουλιά. Αν και η πλειονότητα των επιβατών είναι ορνιθολόγοι μετά μανίας, ουδείς ανέφερε στο τέλος τού βίντεο κάτι σχετικό ή να εκφράσει τη διαμαρτυρία του ως άποψη για το πόσο φως επικρατεί στον πλανήτη γη που βλάπτει τα πουλιά. Εντούτοις, η δύση είναι εκπληκτική!



41. μέρα (26 Απρ.) εν πλω
6.15, καλημέρααααα. Κάθε πρωινό είναι διαφορετικό. Τόσο στην ανατολή όσο και στα τραγανιστά κρουασάν, που οι μυρωδιές και οι γεύσεις τους προϊδεάζουν τον ουρανίσκο μας για μια όμορφη μέρα. Έφαγα δυο και βγαίνω έξω για την ανατολή. Προβλέπεται στις 6.45 με χρώματα της χαραυγής να είναι μη επαναλήψιμα.

6.15 μέσα και...
...έξω

7.30, yoga με τον Josh στο απέραντο βαθύ μπλε χρώμα του ωκεανού, να αναδύεται μια σπάνια συνάντηση του "απειροελάχιστου" ανθρώπου (1.70μ) με τον "άπειρο" ωκεανό σε πλάτος (6000χλμ) και σε βάθος (4000μ). Ο Ατλαντικός δεν είναι απλά νερό, είναι μια ζωντανή οντότητα, που σε συνοδεύει στις ασκήσεις tadasana, καθαρίζοντας το μυαλό από τις περιττές έννοιες, που σε περιμένουν εκεί...κάτω.


12.30, πριν το μεσημεριανό, ανεβαίνω γέφυρα, όπου επικρατεί ένα χαλαρό κλίμα. Πάμε με αυτόματο πιλότο και η θερμοκρασία νερού είναι στους 29β.

μερίδα τόνου από τα νερά της Αγίας Ελένης

42. μέρα (27 Απρ.) 🕊️ 😢 Ascension και Boatswain bird island
8.00, καλημέρααααα και δεν μπορώ να πω ότι κοιμήθηκα καλά. Είχα ανήσυχο ύπνο, ανεξήγητο ύπνο. Πριν το πρωινό μάς καλεί ο πλοίαρχος για να μας ανακοινώσει δυσάρεστα νέα. Ένας επιβάτης, που είχαμε αφήσει στην Αγία Ελένη και ταξίδεψε αεροπορικώς στο Γιοχάνεσμπουργκ κατέρρευσε στο αεροδρόμιο, εισήχθηκε επειγόντως στο νοσοκομείο και άφησε την τελευταία της πνοή....είναι το δεύτερο θανατηφόρο συμβάν της ατλαντικής οδύσσειας. πρόκειται για τη Mirian τη σύζυγο του πρώτου θανόντος Leo! Και πριν συνέλθουμε από το νέο, συνεχίζει ο καπετάνιος, το πλοίο μας θα μπει στο λιμάνι Georgetown του Ascension για να αφήσει επιβάτη, που αισθάνθηκε άσχημα και από την αεροπορική βάση του νησιού θα μεταφερθεί στη χώρα του για περαιτέρω εξετάσεις. Τουλάχιστον εδώ υπάρχει αεροδρόμιο. Το πόσο σημαντική είναι μία ταξιδιωτική ασφάλεια φάνηκε στο ταξίδι μας.
 

9.30, ας πούμε και κάτι ευχάριστο. Σήμερα είναι η Koningsdag και όλη η χώρα (μιλάμε για την Ολλανδία, από την οποία κατάγεται το πλοίο Hondius) ντύνεται στα πορτοκαλί, στο εθνικό χρώμα, που η ιστορία του προέρχεται απο τον Οίκο της Οράγγης-Νασσάου (House of Orange-Nassau). Όλα ξεκίνησαν με το Γουλιέλμο τον Σιωπηλό (William of Orange), ο οποίος θεωρείται ο "Πατέρας της Πατρίδας", που κληρονόμησε το πριγκιπάτο τής Orange (Οράγγη) στη νότια Γαλλία το 1544. Παρόλο που η περιοχή δεν είχε σχέση με το φρούτο, το όνομα έμεινε. Το 16. αιώνα, ο Γουλιέλμος ηγήθηκε της ολλανδικής εξέγερσης εναντίον των Ισπανών και το πορτοκαλί έγινε το σύμβολο της αντίστασης και της ελευθερίας. Παρόλα αυτά, η σημαία τους δεν έχει χρώμα πορτοκαλί, γιατί ξεθωριάζει εύκολα στον ήλιο και το αλάτι της θάλασσας (οι ολλανδοί κάποτε ήσαν θαλασσινοί παντοκράτορες) καταλήγοντας να μοιάζει με κίτρινο ή ροζ. Το κόκκινο ήταν πιο σταθερό και ορατό από μακριά και γιαυτό επικράτησε στην ολλανδική σημαία.


Σήμερα, το χρώμα αυτό παραμένει στην ολλανδική κουλτούρα. Οι εθνικές ομάδες του ποδοσφαίρου, οι "Oranje" φορούν πάντα πορτοκαλί. Φήμες λένε οτι το χρώμα του καρότου προήλθε από καλλιέργεια ολλανδών του 17. αιώνα. Επίσης, το πορτοκαλί είναι το χρώμα της βασιλικής οικογένειας, που σήμερα γιορτάζει και όλοι φοράμε πορτοκαλί.

 
 
11.00, Μας επιτρέπουν να προσεγγίζουμε το νησί Ascension, για να αφήσουμε τον άρρωστο επιβάτη και έτσι είναι η ευκαιρία να δούμε την περιοχή, όπως δεν την βλέπουν άλλοι. Το Ascension Island δεν είναι κράτος, αλλά αποτελεί μέρος του βρετανικού υπερπόντιου εδάφους, μαζί με την Αγία Ελένη και το Τριστάν ντα Κούνια και παραχωρείται στις ΗΠΑ για στρατιωτικούς λόγους. Υπάρχει ένας κυβερνήτης για όλη την περιοχή και έχει την έδρα του στην Αγία Ελένη, ενώ το Ascension διοικείται από έναν Administrator. Στο νησί δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι. Διαμένουν περίπου 800-900 άτομα, όλοι εργαζόμενοι στις στρατιωτικές βάσεις, τεχνικοί επικοινωνιών με τις οικογένειές τους.





Η στρατιωτική βάση χρησιμοποιείται για διαστημικές παρακολουθήσεις, την υποστήριξη του συστήματος GPS και ως ενδιάμεσος σταθμός για πτήσεις προς την Αφρική και το Νότιο Ατλαντικό. Φαντάζομαι ότι το Georgetown (η πόλη του νησιού) είναι σαν τις Γούβες, στην Κρήτη, την εποχή που λειτουργούσε η αμερικανική βάση, πλήρως στρατιωτικοποιημένη.

(φωτογραφίες από διάλεξη)

Το Georgetown είναι ο κύριος οικισμός του Ascension Island, ένας μικρός, παραθαλάσσιος οικισμός με έντονο στρατιωτικό και ιστορικό χαρακτήρα. Είναι το διοικητικό κέντρο του νησιού, που ιδρύθηκε από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό το 1815 και πήρε το όνομα κάποιου George. Στην πόλη υπάρχουν παλιά οχυρά με κανόνια που κοιτάζουν προς τον Ατλαντικό. Tοποθετήθηκαν αρχικά για να εμποδίσουν τυχόν προσπάθεια των Γάλλων να απελευθερώσουν το Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο οποίος ήταν εξόριστος στο γειτονικό νησί της Αγίας Ελένης. Ο οικισμός αυτός βρίσκεται στη ΒΔ ακτή, σε μια άνυδρη και ηφαιστειακή περιοχή.

 
Η παραλία Long Beach είναι ένας από τους σημαντικότερους τόπους αναπαραγωγής της πράσινης θαλάσσιας χελώνας στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, εκατοντάδες χελώνες βγαίνουν στην ακτή για να γεννήσουν τα αυγά τους. Pierhead λέγεται το μικρό λιμανάκι, με δύσκολη πρόσβαση αν ο καιρός δεν το επιτρέπει. Με τόσα ηλεκτρονικά συστήματα που υπάρχουν εδώ, αναλογίζομαι μπας και συμμετέχω σε κάποια ταινία James Bond!

ο Joost συνοδεύει τον ασθενή στο νησί Ascension

Από μακρυά διακρίνεται το Green Mountain που είναι η ψηλότερη κορυφή του νησιού. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα περίπτωση τεχνητού οικοσυστήματος. Αρχικά ήταν ένας ξερός, ηφαιστειακός βράχος χωρίς σχεδόν καθόλου δέντρα. Το 1836, ο Κάρολος Δαρβίνος επισκέφθηκε το νησί και το περιέγραψε ως έναν έρημο τόπο. Ο βοτανολόγος Joseph Hooker και με τη βοήθεια του Βρετανικού Ναυτικού, μετέφερε και φύτεψε χιλιάδες δέντρα και φυτά από όλο τον κόσμο (Αργεντινή, Νότια Αφρική, Ευρώπη). Τα φυτά κατάφεραν να συγκρατούν την υγρασία από τα σύννεφα, δημιουργώντας ένα είδος τεχνητής βροχής εκεί που πριν υπήρχε μόνο ηφαιστειακή στάχτη. Σήμερα, το Green Mountain (καλυμμένο στα σύννεφα) είναι το ψηλότερο σημείο του νησιού (818 μέτρα) και αποτελεί εθνικό πάρκο. Είναι ένα από τα λίγα μέρη στη γη, όπου ένα ολόκληρο οικοσύστημα δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο και κατάφερε να αυτοσυντηρηθεί, δημιουργώντας ένα καταπράσινο τοπίο στη μέση του ωκεανού.
 
The Green Mountain
 
 
Κρίσιμες χρονολογίες για το Ascension:
  • 1960, το νησί είχε στρατηγική σημασία, καθώς θεωρείτο σταθμός Κατασκόπων με κεραίες και συστήματα υποκλοπών και παρακολούθησης σοβιετικών υποβρυχίων και πλοίων που διέσχιζαν τον Ατλαντικό την εποχή του ψυχρού πολέμου. Τότε, στο νησί είχε στηθεί ένας πανίσχυρος σταθμός αναμετάδοσης του BBC, για να εκπέμπει το σήμα του στη Λατινική Αμερική και την Αφρική, λειτουργώντας ως προπαγάνδα ενάντια στην επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης σε αυτές τις περιοχές.
  • 1969, το νησί χρησιμοποιήθηκε για να παρακολουθούνται οι τροχιές των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύονταν από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ. Κατά την προσσελήνωση του ανθρώπου στο φεγγάρι, ο εδώ σταθμός ήταν ζωτικής σημασίας για την επικοινωνία με τα διαστημόπλοια της NASA καθότι το νησί βρίσκεται σε πολύ μικρό γεωγραφικό πλάτος. Ο σταθμός αυτός έκλεισε στα μέσα της δεκαετίας του '70.
  • 1982, ήταν η μοναδική βάση των Βρετανών ανάμεσα στην Αγγλία και τα Φώκλαντ. Χωρίς το αεροδρόμιο Wideawake, η Βρετανία πιθανότατα θα είχε χάσει τον πόλεμο, καθώς γινόταν ο ανεφοδιασμός όλων των μαχητικών αεροσκαφών και των πλοίων.
Ποιός θα μπορούσε να το φανταστεί ότι το καταπράσινο βουνό στην κορυφή του νησιού, που κρύβεται συχνά μέσα στα σύννεφα, από κάτω του θα βρισκόταν μια από τις πιό μυστικές περιοχές του κόσμου, σε ραντάρ και κατασκοπευτικό εξοπλισμό. Υπάρχει και μια δραματική ακόμη και αμφιλεγόμενη ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, γνωστή ως το Περιστατικό του Λακονία. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942, το γερμανικό υποβρύχιο U-156, με κυβερνήτη τον Werner Hartenstein, βύθισε το βρετανικό πλοίο RMS Laconia ανοιχτά της Δυτικής Αφρικής (μεταξύ Λιβερίας και Ascension), που μετέφερε 2700 άτομα, ανάμεσά τους βρετανούς πολίτες, αλλά και ιταλούς αιχμαλώτους πολέμου. Όταν ο Hartenstein συνειδητοποίησε ότι στο νερό πνίγονταν σύμμαχοί του και άμαχοι, διέταξε επιχείρηση διάσωσης. Το U-156 άρχισε να μαζεύει επιζώντες στο κατάστρωμά του και να ρυμουλκεί σωσίβιες λέμβους. Ο Hartenstein έστειλε μάλιστα σήμα στα ανοικτά ζητώντας βοήθεια από άλλα πλοία, υποσχόμενος ότι δεν θα επιτεθεί. Στο σημείο έφτασαν άλλα δύο γερμανικά υποβρύχια και ένα ιταλικό για να βοηθήσουν. Άπλωσαν τεράστιες σημαίες του Ερυθρού Σταυρού πάνω στα υποβρύχια για να δείξουν ότι κάνουν ανθρωπιστικό έργο. Στις 16 Σεπτεμβρίου, ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό B-24 Liberator, που είχε απογειωθεί από το Wideawake Field, εντόπισε τα υποβρύχια. Ο κυβερνήτης του υποβρυχίου έκανε σήματα στον πιλότο δείχνοντας τον Ερυθρό Σταυρό και τους επιζώντες. Ο Αμερικανός πιλότος επικοινώνησε με τη βάση στο Ascension, όπου ο αξιωματικός υπηρεσίας εκεί, φοβούμενος ότι τα υποβρύχια θα ανακάλυπταν τη μυστική βάση του νησιού ή θα επιτίθεντο σε παρακείμενα πλοία, έδωσε τη διαβόητη εντολή ...βυθίστε το υποβρύχιο... Το αμερικανικό αεροπλάνο επιτέθηκε με βόμβες, σκοτώνοντας πολλούς από τους επιζώντες που βρίσκονταν στις λέμβους και πάνω στο υποβρύχιο. Το U-156 αναγκάστηκε να κάνει κατάδυση για να σωθεί, εγκαταλείποντας τους ανθρώπους στη θάλασσα. Μετά από αυτό, ο Γερμανός Ναύαρχος Karl Dönitz εξέδωσε τη "Διαταγή Λακονία", η οποία απαγόρευε ρητά στα U-boats να σώζουν επιζώντες από βυθισμένα πλοία. Αυτή η διαταγή χρησιμοποιήθηκε αργότερα στη Δίκη της Νυρεμβέργης ως κατηγορία για εγκλήματα πολέμου.


 
Αν και το υποβρύχιο δεν ήθελε να επιτεθεί στο νησί, το οποίο ήταν πολύ καλά οχυρωμένο με πυροβολεία, η παρουσία του εκεί τρέλανε τους αμερικανούς επιτελείς, οι οποίοι πίστευαν ότι το νησί κινδύνευε από απόβαση ή δολιοφθορά. Ήταν μια από τις γκρίζες ζώνες του πολέμου, όπου η ανθρωπιά συγκρούστηκε με τη στρατιωτική σκληρότητα. Λόγω της στρατηγικής του σημασίας, στο νησί δεν επιτρέπεται η αποβίβαση και το Hondius θα περιφέρεται μακρυά από τη βάση, πλησίον στο μικρό νησάκι Boatswain bird island. Εξαιτίας της ασθένειας του επιβάτη, μας επετράπη να το προσεγγίσουμε.

εν πλω προς το Boatswain bird island

15.00, φτάνουμε στο Boatswain bird island και αυτό που βλέπουμε μας αποζημιώνει πλήρως. Ένας βράχος γεμάτος πουλιά, πουλιά να ίπτανται, πουλιά να αιωρούνται πάνω από το κεφάλι μας. Αυτός ο μικρός, ακατοίκητος βράχος έχει μεγάλη οικολογική σημασία, επειδή αποτελεί το σημαντικότερο καταφύγιο για τα θαλάσσια πουλιά της περιοχής. Στο παρελθόν, οι γάτες και οι αρουραίοι, που υπήρχαν στο Ascension, αποδεκάτισαν τους πληθυσμούς των πουλιών, αναγκάζοντάς τα να βρουν καταφύγιο στους απότομους βράχους του Boatswain Bird Island, όπου οι θηρευτές δεν μπορούσαν να φτάσουν. 








Εδώ είναι ο μοναδικός τόπος αναπαραγωγής στον κόσμο για το ενδημικό Φρεγατοπούλι (Ascension Frigatebird), όπου φωλιάζουν χιλιάδες άλλα πουλιά, όπως το Boatswain birds, από το οποίο πήρε το όνομα το νησί. Ο περίπλους του νησιού γίνεται με ειδική άδεια. Οι φωτογραφικές μηχανές έχουν πάρει φωτιά. Συνεχώς ακούς το κλικ κλικ και μια νέα φωτογραφία καταχωρείται, για να τις βλέπεις στις αμμουδερές παραλίες και να αναλογίζεσαι ....κρίμα που τελείωσε η οδύσσεια...

η καταγεγραμμένη πορεία ενός φρεγατοπούλι

17.00, η Σαγκρία ρέει άφθονη, η country music γεμίζει το χώρο, τα φρεγατοπούλια να αιωρούνται πάνω από το κεφάλι μας και το ελαφρύ αεράκι να σου ανεβάζει τη διάθεση. Καλύτερος τρόπος για να τελειώσει ένα ταξίδι δεν υπάρχει....endlose love τραγουδά η  ρεσεψιονίστριά μας
 Clieft.


σχεδόν πανσέληνος
η βραδιά προμηνύεται όμορφη και ζεστή

43. μέρα (28 Απρ.) πριν από τον Ισημερινό
8.00, καλημέρα. Πολύ ζέστη και υγρασία όλη την ημέρα. Είμαστε σε γεωγραφικό πλάτος 5⁰ Νότιο.


11.00, μια ενδιαφέρουσα ομιλία για τα ιπτάμενα ψάρια γίνεται από δυο ισπανούς συνεπιβάτες, ειδικούς ορνιθολόγους. Η αίθουσα είναι κατάμεστη, παρών και ο καπετάνιος. Μου θύμισε την περιγραφή του Ιουλίου Βερν στη θάλασσα των Σαργασσών. Αυτό το όμορφο ψαράκι που είναι αποτυπωμένο σε νόμισμα της νήσου Barbados, υπάρχει και σε ένα σχετικό βιβλίο άλμπουμ των ομιλητών με τίτλο "Beyond the water".

(φωτογραφίες από διάλεξη)

15.00, οι Julie και Roland, μας διηγούνται την εμπειρία τους... "Birds of French polynesia". Ο επόμενος προορισμός μου? Είναι ένα ζευγάρι γάλλων που ζουν στην Καραϊβική και πριν πολλά χρόνια (ίσως και 40) είχαν επισκεφτεί απομακρυσμένα νησιά του Νότιου Ινδικού Ωκεανού. Μπροστά τους μοιάζω καναπεδάτος!

(φωτογραφίες από διάλεξη)

21.00, και εκεί που έλεγα ...πάμε για ύπνο.... να που προέκυψε ο αγώνας ποδοσφαίρου PSG-BAY με σκορ 5-4. Έχουμε Live αναμετάδοση μέσω ενός ισπανικού καναλιού.
 
 


όμορφα δειλινά

44-45. μέρα (29-30 Απρ.) στα νερά του ισημερινού
44. μέρα (29 Απρ.) το GPS δείχνει 0⁰0′0′′
6.00, Shlama lach (ειρήνη σε εσένα) βροντοφώναξε ο Ποσειδώνας στην αρχαία αραμαική γλώσσα καλημερίζοντάς μας...σήμερα είναι μέρα μου και εσύ βρίσκεσαι στα νερά μου... Και σήμερα είμαι πρωινός, πίνω τον καφέ μου στο κατάστρωμα και περιμένω την ανατολή. Επισκέπτομαι τη γέφυρα και το GPS δείχνει γ.π. 1⁰ και κάτι ψηλά. Το γεωγραφικό μήκος είναι αδιάφορο, που σημαίνει λίγες ώρες παρέμειναν για να μηδενίσουμε το GPS.

 
10.00, "This is not a doom talk" by Aitana και υποστηρίζει ότι ...Climate change is a fact, not a moral assumption... Χαρακτηριστικό παράδειγμα δείχνει το windy π.χ. στη δυτική πλευρά του Περάσματος Drake, εκεί που ο καιρός αλλάζει μέσα σε λίγα λεπτά και γίνεται θυελλώδης με τα περίφημα roger waves, ενώ τα δάκρυα των παγετώνων (λιώσιμο πάγων την τελευταία 20ετία) δίνουν εμφανή σημάδια καιρικών αλλαγών. Η αιτία είναι κυρίως το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), που τα τελευταία 150 χρόνια (αρχή εποχής βιομηχανικής επανάστασης) αυξήθηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από 50%. Ευτυχώς, οι ωκεανοί το απορροφούν μέσω των θαλάσσιων ρευμάτων, αλλά μέχρι πότε;;

άλμπατρος παντού, ακόμη και στις σκάλες του πλοίου

Όλοι οι ωκεανοί έχουν Ρεύματα και αυτό που διασχίζουμε τώρα είναι το South Equatorial Current, που ρέει αριστερόστροφα και μας ωθεί προς τον ισημερινό, όπου εκεί θα συναντήσουμε ένα άλλο κινούμενο ρεύμα, τμήμα του Golf Stream. Τα ωκεάνια αυτά ρεύματα βοήθησαν τον προϊστορικό άνθρωπο να ταξιδέψει σε μεγάλες αποστάσεις και να έρθει σε επικοινωνία με άλλες ηπείρους, άγνωστες για αυτόν. Για την επιβεβαίωση αυτού του γεγονότος, ο νορβηγός Θορ Χάιερνταλ διεξήγαγε ένα ανάλογο ταξίδι, που έμεινε στην ιστορία ως "ταξίδι του Ra".

τα ωκεάνια ρεύματα του Ατλαντικού

Ra II

Το 1969, ναυπηγήθηκε το καλαμένιο σκάφος Ρα, που πήρε το όνομά του από τον Αιγύπτιο θεό του ήλιου, και ο Χάιερνταλ το καθέλκυσε στην παράκτια πόλη Σάφι του Μαρόκου. Το πρώτο ταξίδι Ra I στέφτηκε από αποτυχία. Εντούτοις, ο νορβηγός Θορ ξαναπροσπάθησε, προσέλαβε ινδιάνους Ayamara τεχνίτες και κατασκεύασε το νέο του σκάφος από καλάμια, παρόμοια με αυτά που κατασκευάζονταν στην αρχαία Μεσοποταμία και την Αίγυπτο και εξακολουθούσαν να κατασκευάζονται από τεχνίτες της περιοχής των Άνδεων. Το Ra II (μικρότερο αλλά ανθεκτικότερο του Ra I) διέσχισε τα 6100 χιλιόμετρα από το Μαρόκο στα Μπαρμπάντος σε 57 ημέρες και καταρρίφθηκε η επικρατούσα αντίληψη, ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει καμία επαφή μεταξύ της Μεσογείου/Αφρικής με τη Νότια/Κεντρική Αμερική, πριν από την ανακάλυψη του Κολόμβου. Ο Heyerdahl αργότερα δημοσίευσε τις αποστολές του Ra και δημιούργησε ένα ντοκιμαντέρ για τις αποστολές του, που προτάθηκε για βραβείο Όσκαρ.

τετράκλινη, που έγινε τρίκλινη και τελικά μέναμε μόνο δύο

12.00, δεν έχω σήμα wifi, γιατί ψάχνουμε 🤣 να βρούμε σταθμό δρομολόγησης. Τόσες μέρες χρησιμοποιώ το Starlink για επικοινωνία, το οποίο λαμβάνει σήμα από τον πλησιέστερο επίγειο σταθμό, που είναι συνδεδεμένος στο παγκόσμιο δίκτυο οπτικών ινών. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα, ο πλησιέστερος σταθμός δρομολόγησης είναι η Νιγηρία και γιαυτό όλες οι εφαρμογές μού δείχνουν νιγηριανές διαφημίσεις, τοπικά νέα και τιμές, ενώ 3 μέρες πριν φτάσουμε Πράια, ο σταθμός δρομολόγησης έγινε η Βραζιλία. Σε απομονωμένα μέρη του κόσμου, το ίντερνετ λειτουργεί χάρη σε μία συστοιχία δορυφόρων που τρέχουν με 27000 χλμ/ώρα και δίνουν σήμα, στη μέση του πουθενά, εξαιρετικής ταχύτητας και ποιότητας. Thanks Marsk.

το CREW σε μία κοινή μας εξόρμηση στο νησί της Αγίας Ελένης

15.00, η διάσχιση του Ισημερινού με πλοίο δεν είναι ένα απλό γεωγραφικό πέρασμα από το νότιο στο βόρειο ημισφαίριο, ούτε και η στιγμή που το GPS δείχνει 0⁰0′0′′, αλλά κατέχει για μένα συναισθηματική αξία καθότι είναι η δεύτερη φορά που το επιχειρώ (η πρώτη ήταν χρόνια πίσω στον ινδικό ωκεανό). Σκέφτομαι το Μαγγελάνο, τον Κουκ και άλλους τόσους εξερευνητές, το πώς ένιωθαν.. τι ανυπομονησία και τι φόβο, διανύοντας άγνωστες θάλασσες. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά, η διάσχιση του Ισημερινού γίνεται με αυτόματο πιλότο, γιατί ο καπετάνιος κάνει χρέη Ποσειδώνα 🤣🤣 σε ένα παραδοσιακό ναυτικό τελετουργικό, με δοκιμασίες που αν τις διαβείς, σου επιτρέπεται να διασχίσεις τη γραμμή των δυο κόσμων και εγώ ο ορειβάτης να μετατραπώ σε "έμπειρο θαλασσόλυκο". Και για να γίνει αυτό πρέπει να λουστώ και να αλειφτώ με την κρύα σοκολάτα, να προσκυνήσω και να φιλήσω τον άρχοντα του βυθού, ενώ οι ιαχές του πλήθους ...kiss the king of fish... αντηχούν στα αυτιά μου.

κάθε τελετουργικό μύησης περιλαμβάνει καλυμμένα τα μάτια
και ο δόκιμος περιλούζεται με ωκεάνια κρύα σοκολάτα

ο επιβλέπων Ποσειδώνας

Η πράξη αυτή αποτελεί μία συνηθισμένη δοκιμασία "ταπείνωσης" ή επίδειξη αφοσίωσης στον Ποσειδώνα και γίνεται στους "Pollywogs" (άπειροι ναυτικοί) προτού καθιερωθούν σε "Shellbacks" (έμπειροι ναυτικοί). 



Μπορεί να μην έχω ανέβει στα 8848μ (κορυφή του Έβερεστ), αλλά μέχρι τα 7728 μέτρα έφτασα (ρεκόρ), γιατί τόσο βάθος έχει το σημείο τού ατλαντικού (η τάφρος του Romanche), στο οποίο τώρα βρισκόμαστε και είμαστε ακριβώς από πάνω του 😮. Εδώ είναι και η γραμμή του Ισημερινού.

(φωτό από τα όργανα του πλοίου)

ο κάπτεν ανακοινώνει...
...ότι το GPS δείχνει 0⁰ 0′ 0′′

Είναι μια τεράστια ρωγμή που διακόπτει τη Μεσοατλαντική Ράχη (την υποθαλάσσια οροσειρά που διατρέχει τον ατλαντικό ωκεανό) και λειτουργεί ως ένα είδος καναλιού, που επιτρέπει στα ψυχρά βαθιά νερά της Ανταρκτικής να περνούν από το Νότιο προς το Βόρειο Ατλαντικό. Το όνομά της το πήρε από το γαλλικό πλοίο Romanche, που έκανε (1883) βυθομετρήσεις στην περιοχή και ανακάλυψε αυτό το τεράστιο πηγάδι.


Η Mid-Atlantic Ridge (Μεσοαντλαντική Ράχη) είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά γεωλογικά φαινόμενα του πλανήτη μας. Πρόκειται για μια εκτεταμένη υποθαλάσσια οροσειρά, μήκους περίπου 16000 χλμ, που ξεκινά από τον Αρκτικό Ωκεανό και καταλήγει νοτιότερα της Αφρικής, χωρίζοντας κυριολεκτικά τη γη σε δυο κομμάτια. Για τους γεωλόγους θεωρείται το "Εργοστάσιο του Φλοιού της Γης", όπου οι τεκτονικές πλάκες (η Ευρασιατική και η Βορειοαμερικανική) απομακρύνονται η μία από την άλλη και στο μεσοδιάστημα αναδύεται ένα καυτό μάγμα από το εσωτερικό της Γης, που ψύχεται και δημιουργεί νέο ωκεάνιο φλοιό, που μεγαλώνει κατά 2,5 περίπου εκατοστά κάθε χρόνο, μέγεθος που δεν είναι αντιληπτό, επειδή το μεγαλύτερο μέρος του είναι κρυμμένο κάτω από το νερό. Αν και οι υποθαλάσσιες αυτές κορυφές που βρίσκονται κατά μέσο όρο στα 2500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, κάποιες "τρυπούν" την επιφάνεια δημιουργώντας νησιά, όπως συνέβη στην Ισλανδία, όπου είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο, που μπορείς να δεις τη Μεσοατλαντική Ράχη πάνω από τη στάθμη της θάλασσας και να περπατήσεις μάλιστα (Εθνικό Πάρκο Thingvellir) ανάμεσα στην Αμερική και την Ευρώπη, μέσα σε ένα βαθύ ρήγμα που συνεχώς διευρύνεται. Αυτά τα περίεργα συμβαίνουν στον πλανήτη Γη. Στα βάθη του Ωκεανού, εκεί που εκλείεται το καυτό μάγμα, υπάρχουν υδροθερμικές καμινάδες (black smokers), που εκτοξεύουν καυτό, μεταλλικό νερό. Εκεί ζουν μοναδικοί οργανισμοί, που η ανάπτυξή τους δεν στηρίζεται στο ζωοδότη ήλιο, αλλά σε κάποιο μηχανισμό χημειοσύνθεσης.


 
Καθώς οι πλάκες απομακρύνονται, η Γη "σπάει" και "αναπνέει" συνεχώς, δημιουργώντας "Νέα Γη", μέσω μιας συνεχούς ηφαιστειακής δραστηριότητας, που λαμβάνει χώρα μέσα στο νερό. Βέβαια, το σημείο ενδιαφέροντος βρίσκεται στην Ισλανδία, όπου η έκρηξη του Eyjafjallajökull παρέλυσε τις πτήσεις το 2010 και το Fagradalsfjall. Θα μπορούσαμε να αναλογιστούμε ότι το ηφαίστειο Fogo, στο νησί Sao Filipe του Πράσινου Ακρωτηρίου, που θα φτάσουμε σε λίγες μέρες, έγινε κατά τον ίδιο τρόπο, αλλά η απάντηση είναι όχι, γιατί τόσο το Fogo, όσο και τα ηφαιστειογενή Κανάρια νησιά, η Μαδέρα και το Tristan da Cunha βρίσκονται πάνω σε συμπαγείς τεκτονικές πλάκες, ενώ η Ισλανδία, οι Αζόρες και το νησί Ascension είναι παιδιά των υποθαλάσσιων οροσειρών. Και κάτι τελευταίο, αν η Μεσοατλαντική Ράχη σταματούσε να σπάει και να αναπνέει, τότε ο Ατλαντικός θα έπαυε να μεγαλώνει και η γεωλογική "ισορροπία" του πλανήτη μας θα άλλαζε δραματικά, καθώς η νέα γη που παράγεται εκεί αντισταθμίζει τη γη που "καταστρέφεται" σε άλλα σημεία του κόσμου. Κλάψτα Χαράλαμπε!

...ας καθαρθείτε δια του ύδατος...

Ενώ στο βάθος, ένας άλλος κόσμος επικρατεί, η επιφάνεια του ωκεανού, εδώ στον ισημερινό, μοιάζει με καθρέφτη, προκαλώντας μια αίσθηση απόλυτης γαλήνης, είναι η λεγόμενη ζώνη των τροπικών νηνεμιών, όπου η πολύ ζέστη και η αφόρητη υγρασία, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα χαμάμ..


 
 
17.47, το Hondius διασχίζει τη γραμμή και ζητωκραυγές πλημμυρίζουν τη Γέφυρα. ...welcome to the northern hemisphere... αγγέλλει ο καπετάνιος. Η παραδοσιακή βουτιά στα νερά του ωκεανού αναβάλλεται για αύριο λόγω της προχωρημένης ώρας.

 
19.00, τα επινίκια γιορτάζουμε με γλυκά και φωτογραφίζοντας τον ουρανό με τη σχεδόν πανσέληνο.


"bird in the moon" by Peter Marsh

γιατί στην πόλη δεν βλέπουμε τόσα πολλά αστέρια

45. μέρα (30 Απρ.) το βάπτισμα στον Ισημερινό
6.45, καλημέρα από τις θάλασσες των νηνεμιών. Ένα φρεγατοπούλι με τη γαμψή τη μύτη στάθηκε στο κατάρτι και σύμφωνα με τους ειδικούς φαίνεται κουρασμένο.


9.00, στη μέση του ωκεανού είδαμε ένα νησί από Sargassum, ένα γένος καφέ φυκιών να επιπλέουν στην επιφάνεια της θάλασσας. Από κοντά, φαίνονταν σαν "φουσκάλες", κρατώντας τα φύκια στην επιφάνεια ώστε να δέχονται το φως του ήλιου για τη δημιουργία της φωτοσύνθεσης. Είναι μία μικρογραφία της περίφημης Θάλασσας των Σαργασσών, ένα "πλωτό δάσος" από φύκια που δεν έχει ακτές, αλλά ορίζεται από τα ωκεάνια ρεύματα που παγιδεύουν τεράστιες ποσότητες φυκιών, τα οποία λειτουργούν ως καταφύγιο για μικρά ψάρια, καβούρια και θαλάσσιες χελώνες, ενώ κάποια είδη τα χρησιμοποιούν για να κρυφτούν από τους θηρευτές τους. Όταν ξεβραστούν στις ακτές αποσυντίθενται και μυρίζουν έντονα λόγω του υδρόθειου που περιέχουν. Τα πρωτοπεριέγραψε ο Χριστόφορος Κολόμβος, αλλά και ο Ιούλιος Βερν. Εγώ έρχομαι τρίτος και καταϊδρωμένος 🤣.

ένα νησί από Sargassum

9.30, σταματήσαμε το πλοίο σε 2⁰55' Βόρειο και 19⁰ 07' W για ένα μπανάκι στους 30β νερού με απίστευτη ορατότητα βυθού και το βυθόμετρο να δείχνει τα 5000μ.

βήμα 1: κρατάμε τη μύτη μας
βήμα 2: βουτάμε
βήμα 3: απολαμβάνουμε τα νερά του ισημερινού

στα μπλε νερά του ατλαντικού ωκεανού


18.00, ξέσπασε τροπική καταιγίδα (γνωστή ως Hadley cell) που την κατέγραψα σε βίντεο, ενώ κάποιοι το απολαμβάνουν έξω μουσκεμένοι σαν παπιά. Από τότε που φύγαμε από τη Νότια Γεωργία έχουμε υποστεί δραματικές αλλαγές καιρού. Ο Eduardo μάς εξηγεί το φαινόμενο... Το Hadley cell είναι ένα μοντέλο που επεξηγεί την κυκλοφορία του αέρα στην τροπική ζώνη μεταξύ 30⁰ Βόρειο και 30° Νότιο γεωγραφικό πλάτος. Πήρε το όνομά του από τον Άγγλο μετεωρολόγο George Hadley, ο οποίος το πρότεινε το 1735 για να εξηγήσει την ύπαρξη των αληγών ανέμων, γνωστούς διεθνώς ως trade winds.

το CREW σε δράση με σέρβις εξαιρετικό (η Clieft έτοιμη να τραγουδήσει)

Ο ήλιος θερμαίνει έντονα τον αέρα κοντά στον Ισημερινό. Ο θερμός και υγρός αέρας γίνεται αραιότερος και αναγκάζεται να ανέλθει. Αυτή η άνοδος δημιουργεί μια ζώνη χαμηλής πίεσης, που συχνά συνοδεύεται από έντονες βροχοπτώσεις (γνωστή ως Διατροπική Ζώνη Σύγκλισης - ITCZ), γεγονός που το είδαμε και εμείς. Καθώς ο αέρας ανεβαίνει, φτάνει στα ανώτερα στρώματα της τροπόσφαιρας και αρχίζει να κινείται προς τους πόλους (βόρεια ή νότια). Κατά τη διαδρομή του, ψύχεται, γίνεται πιο πυκνός και τελικά καταβυθίζεται κοντά στις 30° γ.π. και ολοκληρώνει τον κύκλο του φθάνοντας στην επιφάνεια της Γης. Λόγω της περιστροφής της Γης, αυτός ο άνεμος εκτρέπεται (εξαιτίας της δύναμης Coriolis) και σχηματίζει τους Αληγείς ανέμους. Οι περιοχές όπου ο αέρας κατεβαίνει (γύρω στις 30° μοίρες) είναι περιοχές υψηλής πίεσης και ξηρασίας. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι οι περισσότερες μεγάλες έρημοι του πλανήτη βρίσκονται σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη. Με αυτό το μηχανισμό, η Γη μεταφέρει την πλεονάζουσα θερμότητα από τις τροπικές περιοχές προς τα μέσα γεωγραφικά πλάτη, τα θερμαίνει και τα διατηρεί μικρούς παραδείσους.

(φωτό από διάλεξη)

46-48. μέρα (1-3 Μαΐου) bad news
46. μέρα (1 Μαΐου) στάσιμοι στην Πράια
6.00, καλημέρα και καλή πρωτομαγιά. Εξαιρετική Ανατολή αλλά χωρίς την πράσινη ηλιαχτίδα. Σε αντίθεση με τις ανατολές, η Δύση σχεδόν πάντα καλύπτεται με σύννεφα. Τρεις Δύσεις μάς υπολείπονται. To πουλί brown boody κάθεται στο κατάρτι και το φωτογραφίζουμε. Εξαιρετικές λήψεις.
 

 
11.00, το ζευγάρι Roland και Julia, από τη Γαλλία μάς διηγείται τα ταξίδια του (πριν 35 χρόνια) στα νότια νησιά του ινδικού ωκεανού. Είναι ο ορισμός των παγκόσμιων ταξιδευτών. Πως να αισθάνομαι όταν βρίσκομαι ανάμεσά τους και ακούω και βλέπω τέτοια ταξίδια;;; Η ΜonikaMaria μου έδωσε μία ενδεδειγμένη απάντηση ....είσαι σε λάθος μέρος, μακρυά από τη γνωστή σου Μύκονο.... Έχει δίκιο.
 

18.15, Recap. Τα νέα δεν είναι καλά. Επισπεύδουμε το ταξίδι μας, μην εκτελώντας τον τελευταίο γύρο στο νησί Fogo και φθάνοντας στην Πράια νωρίτερα. Η αιτία είναι δύο νέοι άρρωστοι (με άγνωστα συμπτώματα), που πρέπει να εισαχθούν-εξεταστούν επειγόντως στο νοσοκομείο. Φήμες για οτιδήποτε ακραίο κυκλοφορούν, με το φίλο Dirk να εστιάζει στο χειρότερο σενάριο, που παραπέμπει στο "Πέρασμα της Κασσάνδρας".

ο τηλεφακός μπαίνει στη βαλίτσα 

τι μπορεί να κάνει ένα μπουρνούζι

 
47. μέρα (2 Μαΐου) 🕊️ 😢 ο αποχαιρετισμός ενός ταξιδιώτη
6.00, καλημέρα με μουντή Ανατολή. Το προσωπικό κυκλοφορεί με μάσκα. Στις 10.00, έχουμε ενημέρωση από τον πλοίαρχο για την κατάσταση των αρρώστων, μεταξύ αυτών και ο γιατρός τού πλοίου. Οι εξετάσεις που έγιναν στους ασθενείς, που αφήσαμε στην Αγία Ελένη και στο Ascension, βγήκαν αρνητικές για γρίπη. Η MonikaMaria είναι ανήσυχη, μιλά για νέα γρίπη των πουλιών και ο Dirk συνωμοτεί.

περαστικά...

20.45,  Cards vs gravity, ένα παιγνίδι για να περάσει η ώρα μαζί με τον Christopher.


21.00,  ο καπετάνιος μάς καλεί εκτάκτως στο lounge room.... τι θα πει; ...Mirian και Leo πέθαναν από έναν ιό, το hantavirus, που ενδημεί στην Αργεντινή και τη Χιλή.... όπως διαπίστωσε ένα νοσοκομείο στο Γιοχάνεσμπουργκ. Όπως αναφέρει το Διαδίκτυο ο ιός αυτός δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, η παραλλαγή του όμως Andesvirus, ναι μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, όπως μάθαμε αργότερα. Το ζευγάρι είχε επισκεφτεί τις χώρες αυτές κατά τη διάρκεια ενός πολύμηνου ταξιδιού. Η μόλυνση προέρχεται από τα κόπρανα των τρωκτικών, που όταν ξεραθούν, αναδύουν οσμές που περιέχουν το ιό και με την εισπνοή, μολύνεσαι. Όμως πριν λίγο πέθανε και η Veronica που δεν είχε καμία σχέση με το ζευγάρι, ενώ ο Martin και ο Γιατρός του πλοίου παραμένουν άρρωστοι. Συμπτώματα είναι ο ψηλός πυρετός, διάρροια και μυικό πόνοι. Στις 23.30 ξεκινάμε επειγόντως προς την Πράια.

η μέρα είναι μουντή

48. μέρα (3 Μαΐου) το θέμα είναι πρωτίστως πολιτικό, όχι ιατρικό
6.00, καλημέρα από Πράια. Κάνουμε βόλτες έξω από το λιμάνι. Οι Αρχές δεν μας εγκρίνουν την είσοδο... αποφασίζουν ακόμη με το πάσο τους, ...σήμερα είναι Κυριακή..., θα σκέφτηκαν, ίσως να είναι και η πρώτη φορά, που ένα "μολυσμένο" πλοίο ζητά βοήθεια, γιατί βλέπω να βγάζουν πολλές selfies και ένα drone να υπερίπταται.
 
 


12.00, μας πλησιάζει ένα ρυμουλκό, που κουβαλά το ιατρικό team. Δυο γιατρίνες, ντυμένες σαν να κατεβαίνουν στα υπόγεια του Τσερνομπίλ. Στα χέρια τους έχουν βρογχοσκόπιο και ένα γυάλινο πίνακα.


12.45-13.30, παίρνω τους πλησιέστερους-ψύχραιμους στο viber και τους εξηγώ το ιστορικό, αυτούς που μπορούν να αντιμετωπίσουν πιο ψύχραιμα το συμβάν χωρίς συναισθηματική φόρτιση.


 
17.30η εξέταση των γιατρών τελείωσε και τα αποτελέσματα έχουν σταλεί στη στεριά για αξιολόγηση από την τοπική κυβέρνηση σε συνεργασία με το WHO. Ο καπετάνιος μάς ανακοίνωσε την κατάσταση. Οι δυο άρρωστοι θα απομονωθούν και η Κάρλα (επιβάτιδα που έμενε στην ίδια καμπίνα με τη Veronica) επίσης για προληπτικούς λόγους, χωρίς να παρουσιάζει συμπτώματα, ενώ η καραντίνα τους θα διαρκέσει 42 μέρες, γιατί τόση είναι η επώαση του ιού. Από ότι αντιλαμβανόμαστε, οι Αρχές είναι απρόθυμες να συνεργαστούν, ακόμη και όταν ο πλοίαρχος έστειλε May-Day, οι τοπικές Αρχές απέρριψαν το αίτημά του (σε συζήτηση με το Hans). Στο πλοίο, επικρατούν πηγαδάκια, που το καθένα δίνει τη δική του εξήγηση. Όλοι έχουμε γίνει Λοιμωξιολόγοι.

λίγο πριν τελειώσει μια οδύσσεια, για να ξεκινήσει μία νέα...
 
Ακολουθούμε Plan B. Ακύρωση πτήσεων επιστροφής από Πράια και ο πλοίαρχος να αποφασίζει (σε συνεργασία με την Ολλανδία, τον ΠΟΥ και τις ισπανικές Αρχές) για πλεύση προς τα Κανάρια Νησιά (3-4 μέρες ταξίδι) και εκεί βλέπουμε, αν μας δεχτούν. Το θρίλερ "Πέρασμα της Κασσάνδρας", ένα εκπληκτικό έργο του 1976 με τη Σοφία Λόρεν και τον Μπαρτ Λάνκαστερ αναβιώνεται μετά από 50 χρόνια! Υπολογίζουμε σε "βασιλικές" πλάτες, γιατί ο ισπανός κυβερνήτης των Καναρίων Νησιών αρνήθηκε αρχικά την είσοδο του πλοίου στην Τενερίφη (το νησί είναι φουλ τουριστικό, έλεγε), αλλά μετά άλλαξε γνώμη (!!!) και τελικά ενέκρινε την είσοδό μας και την αποβίβαση υπό όρους. Άγνωστο όμως, τί πραγματικά διημείφθη σε πολιτικό επίπεδο, αλλά ο καθένας μας το υποπτεύεται.


Ακυρώνεται το ταξίδι των 100 ατόμων που θα επιβιβάζονταν στην Πράια με προορισμό τη Μαδέρα. Κάποιοι πήραν την ειδοποίηση τη στιγμή τής επιβίβασης στο αεροσκάφος στη Λισσαβόνα και μπορεί να το θεώρησαν αστείο, αλλά δεν ήταν. ...STOP γυρίστε πίσω... θάγραφε το μήνυμα.


 
Ο WHO έβγαλε σχετική ανακοίνωση και όπως μου λένε, τέτοια ταξίδια έχουν ανάλογο κόστος αν και συνέβη για πρώτη φορά σε τόσο σοβαρή έκταση. Τα γραφεία των Δικηγόρων έχουν αρπάζει φωτιά, ετοιμάζουν προσφυγές στην ολλανδική δικαιοσύνη έναντι της εταιρείας. To BBC και τα ελληνικά μέσα κάλυψαν το γεγονός, όπως συνηθίζουν, με τίτλους που παραπέμπουν στον εντυπωσιασμό και όχι στην είδηση.



Η πληροφορία πως ειδικός λοιμωξιολόγος μετέβη από το Γιοχάνεσμπουργκ στη στρατιωτική βάση του Ascension, για να εξετάσει τον ασθενή (που αφήσαμε εκεί) και ανακάλυψε την ύπαρξη του ιού, αμφισβητείται για την αληθοφάνεια του. Τις επόμενες μέρες γράφεται  στον τύπο, πως κινήθηκε η ιατρική κοινότητα.
 
ειδική πτήση για τους δυο ασθενείς 
 
17.45, ο Hotel manager ανακοινώνει ότι μας διαθέτει δωρεάν κάρτα 5GB για πρόσθετη επικοινωνία. Το Διαδίκτυο έχει αρπάξει φωτιά. Εντούτοις, ηρεμία επικρατεί στους χώρους του πλοίου. Πολλοί ασχολούνται με τα επιστημονικά τους δεδομένα, φαίνονται προφανώς υγιείς, και ταξινομούν τις φωτογραφίες τους ή μοντάρουν κάποιο εκπληκτικό βίντεο. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει αναστάτωση, ακόμη και ανησυχία! Είναι δοκιμασμένοι ταξιδευτές που ξέρουν να αντιμετωπίζουν δύσκολες συνθήκες. Δεν θέλω να φανταστώ, πως θα ήταν η κατάσταση, αν στο πλοίο υπήρχαν οικογένειες με παιδιά, το σενάριο θα ήταν τρομακτικό!

...άλλοι ψαρεύουν...
...άλλοι ταξιδεύουν...
...και άλλοι χαζεύουν το φάρο της Πράια

19.00, στην τραπεζαρία επικρατεί "νηνεμία", τρώμε σε απόσταση 2 μέτρων ο ένας από τον άλλον, σαν να είμαστε τσακωμένοι. Κάποιοι έχουν παραγγείλει delivery στην καμπίνα τους. Και όμως, μια εβδομάδα πριν, εδώ υπήρχε μια συντροφική ατμόσφαιρα. Όπως είναι λογικό, ακυρώθηκε το Recap (18.15) και το Wildlife review (20.30).



22.00, πολύ άκαμπτοι οι ντόπιοι. Δεν θέλουν ούτε τσάρτερ νάρθει να παραλάβει τους ασθενείς. Εντούτοις, οι διαβουλεύσεις συνεχίζονται. Το Πράσινο Ακρωτήρι, όντος αφρικανικό κράτος, πιθανώς να μην έχει την απαιτούμενη ιατρική υποδομή για υποστήριξη τέτοιων καταστάσεων. Έτσι, η συνέχιση του ταξιδιού για La Palma είναι μονόδρομος. Τον Alfonso τον βλέπω ανήσυχο, ....με τόσο ντόρο στα ΜΜΕ έχει αναστατωθεί η οικογένειά μου.....μονολογούσε.

No comments:

Post a Comment