Χιονισμένα Τζουμέρκα

Πράμαντα, Άγναντα, Καταρράκτης, υπέροχα ορεινά χωριά.. και εκεί ψηλά ..τα φοβερά Τζουμέρκα. Δεξιά, στο γεφύρι της Άρτας αρχίζει μια άλλη Ελλάδα..γοητευτική, γεμάτη εναλλαγές και εκπλήξεις... Εδώ, ανεβαίνοντας για τη Ροδαυγή (800μ) φωτογραφίζουμε τον πρωινό  Άραχθο που καλύπτεται από ομίχλη...

..ενώ μακρυά υψώνονται οι ορεινές και απότομες ορθοπλαγιές των Τζουμέρκων..

 

Μέσα από τις φιδίσιες στροφές φτάνουμε (επιτέλους) στο χωριό καταρράκτης... από όπου θα πάρουμε το χωματόδρομο (10 χλμ) μέχρι το καταφύγιο.. εκεί θα αρχίσει και η ανάβαση..Στο βόρειο τμήμα των νότιων Tζουμέρκων είναι η γνωστή Στρογγούλα, που στα πόδια της έχει το χωριό Πράμαντα, εκεί που θα διανυκτερεύσουμε...

 

Τα Αθαμανικά όρη ή Τζουμέρκα είναι μεγάλη οροσειρά της δυτικής Ελλάδος, που ουσιαστικά αποτελεί τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου. Η υψηλότερη κορυφή τους είναι η Κακαρδίτσα με υψόμετρο 2429μ και η επόμενη το Καταφίδι στα 2393μ, όπου θα προσπαθήσουμε να την προσεγγίσουμε...

Το ελληνικό Matterhorn.... πόσο του μοιάζει...

Tζουμερκα χωρίζονται σε δύο επιμέρους οροσειρές. Το βορειότερο τμήμα που βρίσκεται στα όρια των νομών Ιωαννίνων και Τρικάλων ονομάζεται Κακαρδίτσα και σε αυτό ανήκει η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς. Το νοτιότερο τμήμα είναι τα κυρίως Τζουμέρκα και ανήκει στο μεγαλύτερο τμήμα του στο νομό Άρτας.

Με τηλεφακό η προηγούμενη φωτογραφία. Απότομες ορθοπλαγιές που σχηματίζουν τοίχο απροσπέλαστο δίνουν μια εντυπωσιακή εικόνα όταν τους πλησιάζεις...

Ανεβαίνοντας προς το καταφύγιο, σε μια στροφή όπου υπάρχει και πηγή σταματάμε για να απολαύσουμε το θέαμα. Η μέρα είναι υπέροχη με καθαρό και αίθριο καιρό.

 

 

Τα Αθαμανικά όρη οφείλουν την ονομασία τους στο αρχαιοελληνικό φύλο των Αθαμανών που ήταν εγκατεστημένο στην περιοχή αυτή. Οι Αθαμάνες άκμασαν κυρίως τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ. όπου διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στις συγκρούσεις μεταξύ Μακεδόνων και Αιτωλών. Το όνομα Τζουμέρκα είναι σλαβικής προέλευσης και σημαίνει ελλέβορος. Αυτά αναφέρει το wiki!

Από υψόμετρο 1800μ φωτογραφίζουμε τον Τόμαρο, είναι το ψηλό βουνό που αντικρίζουμε στα αριστερά μας, όταν πλησιάζουμε τα Ιωάννινα...

Μέχρι το διάσελο στα 2200μ υπάρχει χωματόδρομος που συνεχίζει στην ανατολική πλευρά και που αχνά βρίσκουμε τα ίχνη του στο χιονισμένο τοπίο...

Γύρω στα 2000μ το χιόνι είναι πολύ πυκνό και σε κάποια σημεία φτάνει και το μισό μέτρο.... Ανεβαίνοντας με πλήρη χειμερινό εξοπλισμό στις πλαγιές που θα μας οδηγήσουν στο Καταφίδι (2393μ).. αν μπορέσουμε να φτάσουμε λόγω προχωρημένης ώρας και πυκνού χιονιού...

Φωτογραφίζοντας μια απότομη ορθοπλαγιά..... πνιγμένη στο χιόνι...

Μία ...έρημος από χιόνι!!!

Το καταφύγιο στα 1650μ στη δύση του ηλίου. Στο βάθος προς τα δεξιά είναι τα Ιωάννινα..

Στη δύση του ήλιου, το Καταφίδι χρωματίζεται σε ένα έντονο ερυθρό χρώμα......

...ενώ οι αέρινες φιγούρες σχηματίζουν το τελευταίο κάδρο της ημέρας (η απέναντι κορυφογραμμή ανήκει στο Ξεροβούνι)