Crete Half Marathon

More Than a Race, More Than an Experience: The Cretan Hospitality at the Arkalochori Half Marathon

Πριν τον Αγώνα: τα Πισωγυρίσματα λόγω καιρού
Το Αρκαλοχώρι και η Ψυχή του Αγώνα: ο κόσμος και η Φιλοξενία του
Ο Ημιμαραθώνιος Κρήτης
Μετά τη Γραμμή Τερματισμού: Τι έζησα μετά τον αγώνα

Πριν τον Αγώνα: τα Πισωγυρίσματα λόγω καιρού
Από το καλοκαίρι είχα δηλώσει συμμετοχή για τον Ημιμαραθώνιο Αρκαλοχωρίου (γνωστός και ως Διεθνής Ημιμαραθώνιος Κρήτης), ένας αγώνας τρεξίματος που έχει καταφέρει να γίνει πολύ δημοφιλής, προσελκύοντας δρομείς εντός και εκτός Ελλάδος.

ο καιρός θα μας κάνει τη χάρη;; ΝΑΙ ...ΟΧΙ... Μάλλον!!

Αυτό οφείλεται και στους Fun Runners, που τρέχουν για πολλούς λόγους και λιγότερο για ατομικά ρεκόρ, αλλά στο Αρκαλοχώρι όμως έχουν και έναν επιπλέον λόγο για να βρεθούν: η Κρητική Φιλοξενία διαφοροποιεί τον αγώνα. Οι κάτοικοι τής περιοχής, δεν είναι απλοί θεατές, αλλά γίνονται μάγειροι και τραγουδιστές για τους δρομείς, ακόμη και όταν η μέρα δίνει μπόρες και κακοκαιρία, με λύρες, λαούτα, κρητικές μαντινάδες και με τοπικά κεράσματα (ήπια δέκα ρακί και έφαγα τέσσερις μπόρες καθ' όλη τη διαδρομή τού αγώνα), ενώ η ενέργεια των εθελοντών κτυπά "κόκκινο-κίτρινο" με σλόγκαν στα μπλουζάκια τους...

...ζορίζεσαι, ας δήλωνες εθελοντής....

 
Με αυτές τις σκέψεις σχεδίαζα ένα ταξίδι στην Κρήτη, αν και την τελευταία εβδομάδα άρχισαν τα πισωγυρίσματα. Ένα, δύο, ακόμη και τρία βαρομετρικά χαμηλά είχαν καθίσει επίμονα πάνω απο το νησί και σαν ένα  παιδί που αρνείται να πάει για ύπνο, έτσι και οι βροχές αρνούνταν να "αποσυρθούν". Είναι απίστευτο το πόσο όγκος νερού έπεσε τις προηγούμενες μέρες και η συσσώρευσή του είχε προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. 

το μετεωρολογικό στο ...βαθύ κόκκινο

Όπως ανέφερε το CCΝ Στα Έκτακτα Μέτρα από την Περιφέρεια, ο περιφερειάρχης Κρήτης έκλεισε όλα τα ορειβατικά μονοπάτια, επειδή τα φαράγγια θα κατέβαζαν τόνους νερού και η Κρήτη είναι γνωστή για τα μεγάλα και επικίνδυνα φαράγγια της. Έτσι άλλαζα συνεχώς τη μέρα και την ώρα αναχώρησης (η Aegean έτριβε τα χέρια της, γιατί σε κάθε αλλαγή πτήσης μού έλεγε ....περάστε απο το ταμείο....), μάλιστα έφτασα και στο σημείο να ακυρώσω το ταξίδι από το φόβο των καιρικών φαινομένων, μέχρι που ήρθε το παρακάτω μήνυμα... Έτσι ξεκίνησε ένα άλλο ταξίδι για το νησί του Μινώταυρου, το έμβλημα του οποίου αναπαρίσταται στο μετάλλιο του αγώνα.

χαρά και ανακούφιση

Έφτασα στον Χάνδακα (είναι το ιστορικό όνομα της σημερινής πόλης του Ηρακλείου) την προηγούμενη του αγώνα (Σάββατο) και είχα όλη την ευκαιρία να απολαύσω την 25. Αυγούστου, τον πιό τουριστικό πεζόδρομο της πόλης. Μάλιστα, είχε έρθει και ένα κρουαζιερόπλοιο των 5000 επιβατών, οι οποίοι σεργιάνιζαν και ήταν εύκολο να διακρίνεις τις εθνικότητές τους, π.χ. οι ρωσίδες (ναι υπήρχαν και αυτές) είχαν ωραίο ντύσιμο, κρατούσαν πανάκριβες Prada και φορούσαν σαγιονάρες του ενός ευρώ (😑), οι γερμανοί με πέδιλα και κάλτσες (😕), ενώ οι αμερικανοί ήσαν κατακόκκινοι από τον ήλιο σαν παντζάρια (😡). Ο δρόμος είναι πράγματι πολύβουος και όταν αποσυρθούν στα πλοία τους, η περιοχή ερημώνει.

Η ιστορική και εντυπωσιακή Ενετική Λότζια, βρίσκεται στο κέντρο του Ηρακλείου,
κοντά στην περίφημη Κρήνη Μοροζίνι (Λιοντάρια) και στεγάζει το Δημαρχείο Ηρακλείου

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Τίτου, ένα από τα ιστορικά μνημεία της πόλης.
Κτίστηκε από τον Νικηφόρο Φωκά μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς.
Κατά την ενετική κυριαρχία, ο ναός λειτούργησε ως η έδρα του Λατίνου Αρχιεπισκόπου.
Μετατράπηκε σε τζαμί από τους Οθωμανούς το 1669, γνωστό ως Βεζίρ Τζαμί.
Μετά την αποχώρηση των Μουσουλμάνων και την ανταλλαγή των πληθυσμών (1925)
ο Ναός επισκευάστηκε, αφαιρέθηκε ο μιναρές και καθαγιάστηκε εκ νέου ως χριστιανικός ναός

25. Αυγούστου: αργά το βράδυ σε βρόχινες αντανακλάσεις

Το Ηράκλειο είναι τουριστικό (Urlaubsinsel Kreta το περιγράφουν οι γερμανοί) και συνεπώς μία σχετικά ακριβή πόλη (ήπια ένα ποτήρι κρασί με 6.5€ και έφαγα έναν ντάκο με 8.5€), εντούτοις τα πιάτα τους ήταν πολύ φροντισμένα και νόστιμα. Έμενα σε Hostel (So Young Hostel), το οποίο και συστήνω. Συνήθως τα Χόστελ είναι παρεξηγημένα, θεωρούνται  βρώμικα και πολύ θορυβώδη από τους Low-budget επισκέπτες τους. Εντούτοις, η εικόνα έχει αλλάξει και αν ελέγξεις τις κριτικές μπορείς να διαπιστώσεις την ποιότητά τους. Αν δεν έχεις μάθει να συνυπάρχεις μαζί με άλλους, μάλλον θα πρέπει να αγνοήσεις τη σύστασή μου.

σφακιανή πίτα με μέλι

ο Ντάκος είναι πιάτο γκουρμέ, αλλά στην ηπειρωτική Ελλάδα,
αυτό δεν το ξέρουν και το σερβίρουν όπως νάναι

So Young Hostel

Την παραμονή του αγώνα πέρασα χαζεύοντας τα θεόρατα κύματα, που σαν δαιμονισμένα κτυπούσαν αλύπητα τα βράχια που προστάτευαν το φρούριο Κούλες (έχω γράψει αλλού σχετικά) και το υπήνεμο λιμάνι με τα ψαροκάικα. Το θέαμα ήταν πρωτόγνωρο, τόσο θαλάσσιο μένος είχαν πολύ καιρό να ζήσουν οι κρητικοί, να το απολαύσουν οι τουρίστες, που τραβούσαν selfies και οι ντόπιοι να μονολογούν ... Τι κάμνουνε αυτοί οι κουζουλοί και ξα-αράζουνε; Θα τους φάει ο αφρός....

ο έρωτας δεν κοιτά καιρούς

ο Χάνδακας, όπως ήταν κάποτε

στα υπόγεια του Κούλες, μαθαίνοντας την ιστορία του

Επισκέφτηκα το Φρούριο Κούλες, που η ιστορία του (πολιορκία και άλωση) ταυτίζεται με την ιστορία τού Βυζαντίου, όπου και εδώ ένας μπάσταρδος προδότης, αυτομόλησε στους οθωμανούς και πρόδωσε τα ευάλωτα σημεία τού οχυρού, με αποτέλεσμα ο Köprülü Fazıl Ahmed Paşa, να κάνει τα δύσκολα, εύκολα και σαν σήμερα (ή μάλλον σαν αύριο, 4 Οκτωβρίου 1669) να γίνει η παράδοση του Χάνδακα στους Οθωμανούς. Βέβαια, μιλάμε για ημερομηνία του Ιουλιανού ημερολογίου, το οποίο επικρατούσε στην Ελλάδα (μέχρι το Φεβρουάριο 1923), ενώ στην Ευρώπη είχε ήδη καταργηθεί από το 1582 με τη χρήση του Γρηγοριανού ημερολογίου.

 

Φραντσέσκο Μοροζίνι, ενετός διοικητής του Χάνδακα, που υπέγραψε το 1669
τη συνθήκη παράδοσης της πόλης στον οθωμανό Πασά και σηματοδότησε
την ολοκληρωτική κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς.

Το Αρκαλοχώρι και η Ψυχή του Αγώνα: ο κόσμος και η Φιλοξενία του
Αν και o πρώτος νικητής του Ημιμαραθωνίου ήταν ο διάσημος μαροκινός δρομέας Abdelmajid El  Hissouf, όπου με χρόνο 1h03'35'' κάλυψε την απόσταση των 21 χιλιομέτρων, δηλαδή έτρεχε με μέση ταχύτητα 21 Km/h (εγώ έτρεχα με 7Km/h), τις εντυπώσεις έκλεψε η "γιαγιά" Ελένη (όπως αποκαλείται), που οι αναρτήσεις της, με χιουμοριστικά reels, στα Social Media, δεν έγιναν μόνο viral, αλλά κυκλοφόρησαν και εκτός συνόρων, με αποτέλεσμα να δηλώσουν συμμετοχή δρομείς απο 34 χώρες, από τη μακρινή Αυστραλία μέχρι την Αϊτή. Η Κυρία Ελένη, δεν μαγείρεψε μόνο το Γλακοπίλαφο και τις άλλες νοστιμιές, αλλά σατίριζε τη δρομική περιπέτεια των αθλητών, χαρίζοντας σημαντική πολιτιστική και τουριστική προβολή στη διοργάνωση. Είναι μία από εμάς, είναι μια Fun Runner, απολαύστε την εδώ.

περίπου 8. χιλιόμετρο με αδιάβροχα

Ο Ημιμαραθώνιος δεν είναι μόνο 21 χιλιόμετρα στην άσφαλτο, αλλά ένα ταξίδι στην ψυχή της Κρήτης, όπως υπερήφανα αποκαλούν οι αρκαλοχωριώτες τον τόπο τους, ...τρέχεις ανάμεσα στη φύση και την Ιστορία της... συνηθίζουν να λένε. Η διαδρομή τού αγώνα χαρακτηρίζεται από χαμηλούς λόφους και εύφορες πεδινές εκτάσεις, όπου κυριαρχούν οι ελαιώνες (σήμερα πλημμυρισμένες από τις έντονες βροχοπτώσεις), ανάμεικτα με τους αμπελώνες της σταφίδας. Θυμάμαι, πως σε μια προηγούμενη επίσκεψή μου στην ίδια περιοχή (Λασιθιώτικα Όρη), οι οσμές από τα μεσογειακά φρύγανα, το θυμάρι και το φασκόμηλο αναδύονταν τόσο έντονα, όσο και σήμερα όπου η καλοκαιρινή ραστώνη ακόμη σε μεθά και σε ταξιδεύει στο παρελθόν.

παρά τη βροχή, ο κόσμος έδινε το παρόν

Η φύση όμως είναι διπρόσωπη. Σε αυτή την ομορφιά της, οι κάτοικοι ξύπνησαν ένα πρωινό και αντιμετώπισαν τη γη να κινείται, να τρέμει και να ανοίγει στα δύο. Ήταν η 27. Σεπτεμβρίου 2021, όταν ένας σεισμός άφησε πίσω του μια εικόνα που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Είχε επίκεντρο το Αρκαλοχώρι και καταστροφικές συνέπειες, ένας κάτοικος έχασε τη ζωή του, δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν, σπίτια ράγισαν, τοίχοι κατέρρευσαν και πολλοί βγήκαν στους δρόμους χωρίς να ξέρουν τι θα συναντήσουν όταν επιστρέψουν.

Αυτός ο τόπος δοκιμάστηκε σκληρά από τον σεισμό, είδε τα θεμέλιά του να τινάζονται στον αέρα, αλλά αντί να λυγίσει, αποφάσισε να ξαναγεννηθεί μέσα από τον αθλητισμό και τη γιορτή. Κάθε βήμα στη διαδρομή είναι ένας φόρος τιμής στη δύναμη αυτής της γης. Όταν οι κάτοικοι σε χειροκροτούν στην άκρη του δρόμου, δεν σου δίνουν μόνο κουράγιο για τα επόμενα χιλιόμετρα, αλλά σου μεταδίδουν και ένα μάθημα ζωής ότι ...η κρητική ψυχή δεν γκρεμίζεται εύκολα...

 

🏃 Ο Ημιμαραθώνιος Κρήτης 2026

👉 Ιστορικό: Το Νοέμβριο του 2014 διοργανώνεται στο Αρκαλοχώρι ένα Αγώνας Δρόμου των 5 και 10 χιλιομέτρων και ιδρύεται ο Αθλητικός Σύλλογος Υγείας Αρκαλοχωρίου (ΑΘΛΗ.Σ.Υ), ο οποίος θα διοργανώσει, την επόμενη χρονιά, τον πρώτο επίσημο Ημιμαραθώνιο Κρήτης (Κυριακή 4 Οκτωβρίου)  και με διαδρομές για όλα τα πόδια και τις ηλικίες: 10 χλμ., 5 χλμ. και 1000 μέτρων για παιδιά. Φέτος, ο θεσμός συμπληρώνει 11 χρόνια ιστορίας με τη διοργάνωση της Κυριακής 4 Οκτωβρίου 2026 να συγκεντρώνει περισσότερους από 2000 αθλητές καθότι το νούμερο τής φανέλα μου ήταν 3246 (η αρίθμηση ξεκινούσε από το 1000) και σίγουρα δεν ήμουνα ο τελευταίος εγγεγραμμένος.

3+2+4+6... άλλα λένε οι Πυθαγόρειοι, άλλα έλεγε η ΕΜΥ 😂😂

👉 Σημείο παραλαβής του Bib number: Ξεκίνησα με την πρωινή πτήση της Aegean και έφτασα στην ώρα μου. Ο δρόμος μου με βόλευε και έτσι επισκέφτηκα το χώρο που γίνονταν τα προεόρτια για να παραλάβω το Bib number και τα άλλα σχετικά. Είχα τον αριθμό 3246, που σύμφωνα με τους Πυθαγορείους, η άθροισή του κατέληγε στο 6 (3+2+4+6=1+5=6), αριθμός που θεωρείτο ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς συμβόλιζε την εμψύχωση, την ισορροπία και την αρμονία. Αυτά έλεγε η Αριθμοσοφία, γιατί εγώ, άλλα συνάντησα. Εντούτοις κάποιοι φίλοι μου είχαν αντίθετη άποψη. Μου έλεγαν... θέλει εμψύχωση να τρέχεις μέσα σε καταρρακτώδη βροχή... είναι ισορροπία να μην γλιστράς στους χειμάρρους... και επειδή δεν έβρισκαν κάτι σχετικό για την αρμονία, συμπλήρωναν .....εεεε τέλος πάντων δες τη θετική πλευρά το να γίνεις παπί... 

το μπλουζάκι του αγώνα φορώ πάντα στον επόμενο

 

👉 Το μπλουζάκι τού αγώνα μου άρεσε, αν και ποτέ δεν το φορώ στον αγώνα, συνήθως στον επόμενο, είχε ένα ελεκτρίκ χρώμα. Φωτογράφισα το μετάλλιο (μπας και δεν μπορέσω να το κάνω μετά τον αγώνα 😂😂), που απεικόνιζε το κεφάλι του Μινωικού Ταύρου από τη μία πλευρά και από την άλλη αναπαριστούσε τα Ταυροκαθάψια, μαζί με εικόνες-σύμβολα από τους 4 νομούς της Κρήτης, ενώ διακρίνονταν ο Διπλός Πέλεκυς του Αρκαλοχωρίου και ο Δίσκος της Φαιστού.

ταυροκεφαλή που βρέθηκε στο Μικρό Ανάκτορο της Κνωσού (1600-1450π.Χ.)

τοιχογραφία μινωικής τέχνης που απεικονίζει ένα ακροβατικό άθλημα με ταύρους,
όταν αθλητές εκτελούσαν άλματα πάνω από έναν καλπάζοντα ταύρο

👉 Συμμετοχές: στο φετινός αγώνας τερμάτισαν περίπου 1200 δρομείς, λιγότεροι δηλαδή απο τις εγγραφές, πιθανώς εξαιτίας του φόβου νέων βροχών, αλλά και του απαγορευτικού απόπλου λόγω θυελλωδών ανέμων στο Αιγαίο, όπου τα πλοία δεν μπορούσαν να φτάσουν εγκαίρως το πρωί της Κυριακής, για να προλάβουν οι αθηναίοι την εκκίνηση του Ημιμαραθωνίου (9.10 πμ.), αλλά θα τους έδιναν τη δυνατότητα να τρέξουν στα 5 χλμ, σε αγώνα που θα γινόταν πολύ αργότερα (12.00 μεσημέρι) με την παραλαβή του ίδιου μεταλλίου.

👉 Eντυπώσεις του αγώνα: Ο αγώνας των 10 χλμ έγινε 8.50 πμ. σε αίθριες συνθήκες, γεγονός που μας ανέβασε το ηθικό και μας κατέβασε τα αδιάβροχα... όλοι τα βγάλαμε! Χαρούμενοι λοιπόν, ξεκινήσαμε να λάβουμε μέρος στο σημείο εκκίνησης. Λίγο πριν από το μπαμ, οι ουρανοί άνοιξαν και η βροχή δεν παιζόταν. Μας είχαν δώσει ένα πανωφόρι αδιάβροχο και αυτό έσωσε λίγο την κατάσταση. Πιστός στα αποφθέγματα του λαού και των ορειβατών 😂 ...δεν υπάρχει κακός καιρός, κακό ντύσιμο υπάρχει... είχα φορέσει αδιάβροχες κάλτσες, που κράτησαν τα άκρα των ποδιών μου ζεστά, όταν το παπούτσι πλατσούριζε στους χειμάρρους που συναντήσαμε στα πρώτα 200 μέτρα του αγώνα και όλοι, ακόμη μαζεμένοι σαν μπουλούκι, έπεφτε ο ένας πάνω στον άλλο.

 

8.50: η εκκίνηση των 10 χλμ

9.05: λίγο πριν την εκκίνηση των 21 χλμ, άνοιξαν οι ουρανοί

δώσε πόνο, λίγο πριν τον τερματισμό

 

Αμέσως φάνηκε η διαφορά των αθλητών του χρονομέτρου... εξαφανίστηκαν και με άφησαν μόνο μου να απολαμβάνω τις εναλλαγές της διαδρομής και το πώς η ίδια η φύση σε ανταμείβει, ακόμα και στα σημεία που "τραβάνε" την ανηφόρα. Καθ' οδόν έπιασα συζήτηση με κάποιον, που είχε τρέξει ανάλογο αγώνα στην Ήπειρο και εξεπλάγη από τη συμμετοχή των ντόπιων να ενθαρρύνουν τους δρομείς με κρητικές μαντινάδες.

• Στο Αρκαλοχώρι σαν θα βγεις, τον δρόμο για να τρέξεις,
βάλε τα δυνατά σου εκεί, τον κόσμο να μαγέψεις!
• Με την ψυχή σου αθλητή, το βήμα σου πετάει,
κι όλο το Αρκαλοχώρι εκεί, να σε χειροκροτάει!
• Στον δρόμο του Μαραθωνιού, η δύναμή σου λάμπει,
στο Αρκαλοχώρι ο αθλητής, καημούς και κόπους κάμπτει!
• Τρέξε με την καρδιά μπροστά, κι ο τερματισμός σιμώνει,
γιατί η Κρήτη τους πιστούς, αθλητές της καμαρώνει!

Απίθανοι τύποι οι Αρκαλοχωριώτες, που ακόμη και στην επόμενη μπόρα, είχαν κρυφτεί μέσα στα βανάκια τους και με μεγάφωνα συνέχιζαν τις μαντινάδες τους, παρότρυναν και παρακινούσαν τους αθλητές ....μπράβο Δημήτρη... φώναζαν ...και του χρόνου παιδιά.... συμπλήρωνα.

 

Κάθε 2-3 χλμ υπήρχε σταθμός με νερά, αραιά είχε μπανάνες, σταφίδες, ισοτονικά και ρακί... μου έδιναν και δεν μπορούσα να αρνηθώ, ....τση Κρήτη επαέ μαι... Τελικά ήπια-δεν-ήπια γύρω στα δέκα ρακί και έφαγα 4 μπόρες στο κεφάλι μου με ενδιάμεσο αίθριο καιρό. Είχα να αντιμετωπίσω δυο ανηφόρες ασθμαίνοντας μέσα σε καλές σχετικά συνθήκες για τρέξιμο, αν φανταστούμε ότι στα προηγούμενα χρόνια υπήρχε τόση ζέστη που σε εξαντλούσε συθέμελα.

 

...τση Κρήτης, τι γυρεύεις;

Φθάνοντας στην πόλη (19.-20. χλμ) άρχισα να διακρίνω κάποιους γεροδεμένους ταχύτατους αθλητές που έτρεχαν στην αντίθετη κατεύθυνση. Με συνόδευε ένας τροχονόμος με τη μοτοσυκλέτα του (είχαμε πιάσει κουβεντούλα και ήταν απο το Αγρίνιο) μου είπε ότι μόλις άρχισε ο αγώνας των 5 χλμ. Η ώρα ήταν 12.00, βρισκόμουνα στο 20. χλμ μετά από τρεις σχεδόν ώρες. Σε λίγο το μπουλούκι των 5 χλμ μεγάλωνε και μου έκλεινε το δρόμο. Τα συγχαρητήρια που μου έδιναν δεν διευκόλυναν την προσπάθειά μου. Αναγκάστηκα να σταματήσω και να τους χειροκροτώ και αυτοί να απορούσαν και ίσως να μονολογούσαν .....ήντα γυρεύει ετούτος επαέ.....

12.00: οι δρομείς των 5 χλμ μόλις ξεκίνησαν

👉 Ο Τερματισμός: σε χρόνο 3h16΄22΄΄ συνάντησα το μπλε χαλί του τερματισμού, περίπου 16 λεπτά αργότερα από τους τελευταίους μαζικούς τερματισμούς, σύμφωνα με τα αποτελέσματα του αγώνα. Οι συνηθέστεροι χρόνοι τερματισμών μου είναι μεταξύ 3h05'-3h20', με εξαίρεση φυσικά τον Ημί της Νέας Υόρκης (3h30'14'' λόγω τραυματισμού) και του Βερολίνου (2h55'04'' χάριν της καλής ψυχολογίας). Ήμουνα σχεδόν απο τους τελευταίους, δεν υπήρχαν βασικά άλλοι συναθλητές με χρόνους 3h30', 3h40', ακόμη και 4h, επειδή θεωρώ ότι οι ομάδες αυτές είτε συμμετείχαν τελικά στον αγώνα των 5 χλμ ή δεν κατέβηκαν καθόλου να τρέξουν. Δικαιολογημένα λοιπόν να αναφώνησαν οι θεατές ...έγλακε και ο χοχλιός...  😂😂

 

η διαδρομή

 

η στιγμή του μεταλλίου

Μετά τη Γραμμή Τερματισμού: Τι έζησα μετά τον αγώνα
Ένας αγώνας δεν τελειώνει στον τερματισμό, αλλά στις παραδοσιακές κρητικές νοστημιές που είχαν ετοιμάσει οι αρχοντολυγερές κεράδες με την ιδιάζουσα τοπική προφορά και με χέρια που δημιουργούν το λογάρι γεύσεων. 

 

 

Στο Εκθεσιακό Κέντρο Αρκαλοχωρίου, λόγω βροχής, γινόταν το αδιαχώρητο. Κόσμος πολύς, δοκίμαζε τις Μυζηθρόπιτες και τη σούπα που έμοιαζε με τραχανά και από ζουμί κατσικίσιου κρέατος. Οι χοροί καλά κρατούν, το κέφι επίσης. Συνάντησα πολλούς φίλους που είχαμε ορειβατίσει στα κρητικά βουνά και ξαναθυμηθήκαμε τις περιπέτειές μας. Αργά το απόγευμα, έφτασα στο λιμάνι όπου με πλοίο των Μινωικών γραμμών θα επέστρεφα στην Αθήνα.